طب سنتی - ماساژ رویایی
پرش به محتوا

طب سنتی

طب سنتی

ضروریات شش گانه طب اسلامی

قسمت دوم آب و هوا

هوا:

هیچ چیزی در محیط خارج، از هوا به انسان نزدیک تر نیست. کیفیت هوا گرم و تر است. گرمی هوا اثر کننده بر بدن انسان است و تری آن از بدن اسنان و از محیط اطراف اثر می پذیرد و سپس اثرات خود را بر بدن انسان اعمال می کند.

مزاج هوای اطراف ما در مقایسه با مزاج روح و حرارت غریزی سرد است. وقتی تنفس می کنیم، حرارت هوای تنفس شده به درجه حرارت، حرارت غریزی می رسد و سپس باعث راحتی و آسایس روح می گردد. اما اگر این هوا در بدن باقی بماند، با افزایش درجه حرارت آن باعث سوختن روح می شود. بنابراین بدن انسان نیاز به هوا دارد؛ اما هوائی تازه و مدارم.

طب سنتی هوا
طب سنتی

هوای اطراف ما خالص نیست و آمیخته به آلاینده های مختلف مانند (گرد و غبار، دود و بخارات مختلف) است و در هر فصلی کیفیت آن نسبت به فصل دیگر متفاوت است. به عبارتی هوای هر فصل بسته به مزاج و طبع آن فصل نسبت به فصول دیگر متفاوت است.

هوائی مناسب است که در بین دیوارها و سقف های بلند و درختان انبوه حبس نشده باشد و از میان درختان مضر عبور نکرده باشد و از طرف شمال راه آن باز باشد و زمینی که در آن جریان دارد بلند باشد و هر چه برخلاف آن باشد مفید نیست.

هوای غیر مفید هوائی است که غلیظ باشد (شامل اجزاء همسان اما مضر باشد) به طوری که تنفس در آن راحت نباشد و یا بر روی زمین فرو افتاده و گود جریان داشته باشد به طوری که تا آفتاب کاملا بالا نیاید، بر آن نمی تابد اما پس از آن سریعا گرم می شود و چون خورشید غروب کند، سریعا خنک می شود.

از دیگر هواهای غیر مفید؛ هوای نیزارها، برنج زارها، کشتزارهای حبوبات و هوائی که بین درختان سمی و در مرداب ها و گودال هایی که آب در آنها جمع می شود باشد.

طب سنتی هوا
طب سنتی

مضرترین هواها، هوای گرم و تر است. خصوصا اگر هوا و باد نتواند در آن جریان داشته باشد. چون زودتر عفونت را به خود می گیرد و عفونی شده و باعث انتقال بیماری ها می شود.

و اما هوای نیک؛ هوائی است که هیچ چیز دیگر با آن آمیخته نباشد.

هوای معتدل؛ هوائی است که در تابستان از شدت گرمی آن مردم عرق نکنند و در زمستان از شدت سرما به رنج و سختی نیفتند.

هوای لطیف؛ هوائی است که زود از آفتاب گرم شود و چون خورشید غروب کند زود سرد شود.

طب سنتی هوا
طب سنتی

خاصیت و اثر هر هوائی

هوای معتدل برای بدن معتدل مفید است و به فرد بیمار هم سود می رساند. چون مزاج آن ضد مزاج بیماری است و چون ضد مزاج بیماری است. برای بدن حکم دارو را دارد.

اگر هوای گرم دائمی گردد و مستمر شود، چون هوای تابستان و خصوصا در نقاط گرمسیری باعث لاغر شدن افراد و زرد شدن رنگ چهره می شود، این نوع هوا اخلاط را در بدن می سوزاند و باعث خارش زخم ها و مشکلات پوستی مثل اگزما می شود. در این حال فرد زیاد عرق می کند، پس ادرار کم می شود و به علت ضعف و کاهش قوای فرد، بدن ضعیف می شود. می تواند منجر به خون دماغ شود، خونریزی عادت ماهانه را زیاد می کند و اسهال خونی پدید آورد. اشتها کم می شود اما تشنگی شدت می یابد.

هوای گرم حتی برای افراد سالم مفید نیست فقط برای افراد سرد مزاج که بدن آنها نیاز به گرم شدن دارد و کسانی که بیماری های آنها ناشی از سردی است، مثل دردهای مفصلی و … مفید است.

ابتدا که هوای گرم به بدن می رسد باعث آمدن خون به ظاهر بدن شده، رنگ گلگون می شود اما اگر ادامه پیدا کند باعث تحلیل قوای بدن و زرد شدن رنگ پوست می شود.

هوای سرد برای افراد سالم جامعه مفیدتر و موافق تر است چون باعث افزایش مقاومت بدن می شود و هضم و گوارش غذا بهتر انجام می گردد و حواس و ادراک انسان بهتر کار می کند.

طب سنتی هوا
طب سنتی

هوای سرد باعث می شود اخلاط در بدن غلیظ و ساکن شود. پس از عضوی به عضو دیگر نرود و بیماری ها گسترش پیدا نکند و بیماری های جدید ایجاد شود. در این وضعیت چون رطوبت موجود در بدن به وسیله عرق خارج نمی شود، پس ادرار افزایش می یابد.

اما باید بدن را از هوای سرد حفظ کرد تا باعث بیماری های مختلف (مثل سرماخوردگی، پتومونی و …) نشود.

اگر هوای سرد به همراه رطوبت باشد (مثل فصل زمستان)به عمق بدن نفوذ کرده و در کسانی که بیماری هائی مثل درد مفاصل دارند، باعث تشدید بیماری می شود.

اعتدال فصول:

بهار معتدل ترین فصل سال است هم از نظر گرمی و سردی و هم از نظر خشکی و تری، هوا بتدریج گرم شده و سرما و تری زمستان کاهش می یابد تا اینکه فصل بهار به نیمهء خود که می رسد در نهایت اعتدال است.

تابستان گرم و خشک است خصوصا هر چه به طرف آخر آن می رویم، تری ها خشک تر شده تا در انتهای فصل تابستان که نهایت خشکی را داریم.

فصل پائیز در گرما و سرما معتدل اما در تری و خشکی خشک است، چون گرمای تابستان هوا را خشک کرده است و تفاوت آن با بهار در این است که بهار بعد از زمستان تر و پائیز بعد از تابستان خشک می آید. در بهار تری زمستان با گرمی هوا در بهار منجر به لطافت هوا می شود.

فصل زمستان هوا سرد است و به علت باران های زیاد این فصل از نظر خشکی و تری، تر می باشد.

طب سنتی هوا
طب سنتی
  • فصول سال از نظر باران:

فصل بهاری معتدل است که بی باران نباشد، از خصوصیت باران بهاری، زودگذر بودن آن و همراه با رعد و برق بودن است.

در فصل تابستان نباید سردی هوا و باران داشته باشیم. اما گرما نباید زیاده از حد و باعث اذیت و آزار افراد شود.

فصل خزانی معتدل است که در حد یک تا دو باران داشته باشد.

در فصل زمستان باید سرما و باران فراوان داشته باشیم.

سالی معتدل است که هر فصل بر مزاج خود باشد. اگر چنین باشد آن سال بیماری ها کمتر است. در یک سال گاه یک فصل و گاه بیشتر از یک فصل از مزاج خود خارج می شود.

اگر دو فصل تاز مزاج اصلی خود خارج شوند، اگر تغییر این دو فصل طوری باشد که اثرات هم را خنثی کند، مثلا اگر یک زمستان کم باران داشته باشیم و در ادامه ء آمپن یک بهار پر باران داشته باشیم، سال خوبی در پیش خواهیم داشت. اما اگر دو فصل تغییر مزاج داده مانند هم عمل کنند مثلا یک زمستان سرد و پر باران و در ادامه ی آن یک بهار سرد و پر باران داشته باشیم، به عبارتی می توان گفت یک زمستان طولانی مدت داشته ایم که باعث افزایش بیماری ها در آن سال می شود. در این وضعیت بیماری های خاص فصل زمستان (مثل سرماخوردگی، پنومونی و …) افزایش پیدا می کند. چون هر فصل بسته به مزاج خاص آن، بیماری های خاص خود را دارد. با طولانی شدن یک فصل بیماری های آن فصل هم طولانی می شوند. اگر مزاج یک فصل سال تغییر کند خیلی بهتر است نسبت به زمانی که دو یا چند فصل در یک سال تغییر مزاج بدهند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.