طب سنتی - ماساژ رویایی
پرش به محتوا

طب سنتی

طب سنتی غذا

ضروریات شش گانه طب سنتی

قسمت اول طعام

در طب سنتی، برای داشتن زندگی سالم شش اصل ضروری وجود دارد که در این مقاله به بررسی این شش اصل می پردازیم.

  1. طعام
  2. هوا و آب
  3. خواب
  4. حرکت و سکون
  5. دفعیات (استفراغات)
  6. اعراض نفسانی (گزینه های روحی و احساسی)

برای هر کدام از ضروریات شش گانه مطلبی در طب سنتی وجود دارد که انجام آن سلامتی و آرامش لازم را برای زندگی همراه با شادابی به وجود می آورد چرا که شادابی و زندگی سالم قدم اول در کسب موفقیت است که در پی ادامه ی مراحل اصلی زندگی و رفتارها و روحیات جز رُکن اصلی در سلامتی و رفع بیماری است.

طب سنتی غذا
طب سنتی

 در اینجا در مورد هر کدام از ضروریات شش گانه به میزان نیاز توضیح داده می شود.

غذا

در طب سنتی ایرانی، چینی و آیورودا، تغذیه و غذا یک رکن اساسی است که فقط شامل خوردن و آشامیدن نیست و تاکید بر همه موارد و حتی گزینه های بیشتر که خارج از این مقاله عمومی است، اشاره دارد.

بدن انسان مرکب از 4 خلط است که همواره بر هم اثر کرده و از هم اثر می گیرند. این روند باعث کاهش قوای بدن می شود. بنابراین همواره نیازمند جایگزین کردن این تحلیل قوای بدنی هستیم این جبران را می توان به وسیله غذا انجام داد پس همواره بدن ما نیازمند مصرف غذا و مواد غذائی است.

غذا، شامل 8 زیر مجموعه و هشت غذای اصلی حیات و شفا و بقا می باشد.

حیات، سازنده ذات و آنچه روحیات و رفتار را می سازد، است.

شفا، آنچه قوت بدن و جسم را می سازد؛ حفظ می کند و یا باعث بیماری با منشا جسمی می شود.

بقا، آنچه که از هشت غذای سالم در زندگی روزمره رعایت شود تا عمر مفید (بقا) را افزایش دهد.

طب سنتی غذا
طب سنتی
  1. غذای خوراکی: به طور کلی بر جسم و روح انسان تاثیر می گذارد .
  2. غذای شنیداری: شامل هر صوت و صدایی است که می شنویم از صدای افراد و انسان ها گرفته تا موسیقی و سایر صداهای محیط. این نوع غذا بر کبد تاثیر می گذارد.
  3. غذای پنداری: شامل هر آن چیزی است که می اندیشیم، می آموزیم و می خوانیم و به نوعی آگاهی ما را شکل می دهد. عضو اصلی آن مغز است.
  4. غذای دیداری – بصری: عکس ها، فیلم ها و هر تصویری که می بینیم و دوست داریم و یا به دیدن آن ها عادت داریم، به گونه ای بخش هایی از روح، ذهن و احساس ما را ارضاء می کند.
  5. غذاهای بویایی: حس بویایی انسان ارتباط نزدیکی با ذهن او دارد، مثلا بعضی رایحه ها ما را به یاد فرد یا جایی می اندازد.
  6. غذای جذبی: ما جذب چیزهایی می شویم که به آن ها تمایل داریم یا آن ها را به خود جذب می کنیم. این فرآیند برگرفته شده از افکار و ایدئولوژی ما است، مثل جذب کردن افراد و یا جذب شدن به مشاغل و موارد این چنینی.
  7. غذای جنسی: یک فرآیند طبیعی و سرشتی است که بنابر طبیعت و مزاج شناسی از سنی شروع می شود. هورمون های این بخش فعالیت زمان بندی تعیین شده ندارند و تحت تاثیر سایر غذاهای ذکر شده کار می کنند و قابل اعتدال هستند.
  8. غذای انس: در برگیرنده ی انس و الفت به دوستان و نزدیکان، به مکتب و مسلک و هر آن چیزی است که قلب انسان را تازه می کند و شادی بخش روح و احساس آدمی است. مثل شنیدن صدای عزیزان، دیدار افراد و چیزهایی که در قلب ما جا دارند یا بر آن اثر می گذارند.

حال پس از آشنایی با این هشت نوع غذا برای خود یک لیست تهیه کنید و در آن مشخص کنید که در هر مورد از این هشت غذا چه تعداد غذای مفید یا مضر مصرف می کنید.

دست یافتن به پیشرفت های اجتماعی و فردی نیازمند داشتن سلامتی است. هیچ کس مایل نیست با کسی که کلامی آرام و سخنی متعادل ندارد همکاری کند و این موضوع عدم دوست یابی را به همراه دارد.

اگر رفتار جنسی کنترل شده، تربیت شده و در تعادل نباشد در هنگام برخورد با مردم متوجه غیر عادی بودن شما می شوند و به مرور مایل به تعامل با شما نخواهند بود. مگر اینکه با افرادی همچون خودتان معاشرت کنید.

طب سنتی غذا
طب سنتی

غذایی که می خوریم در معده، کبد و سپس اندام ها هضم می شود. وقتی یک ماده غذائی وارد بدن می شود، پس از انجام این سه هضم از آن غذا به هر عضو سهمی می رسد که جزئی از آن اندام می شود. این را غذا گویند.

دارو مثل هلیله – زنجبیل در مورد دارو هم این مراحل را طی می کند اما جزئی از اندام نمی شود بلکه باعث تغییر در کیفیت اندام ها می شود. حال هر چیزی که بر کیفیت اندام کمتر از دارو اثر کند و کمتر از غذا با اندام ها یکی شود را داروی غذائی و یا غذای دوائی گویند. (مثل پونه، شوید و کدو).

غذای اصلی بدن خون است که کیفیت آن گرم و تر است. در غذائی که مصرف می شود باید جزء گرمی و تری آن به بدن غذا می رساند و بقیه آن به فضولات تبدیل می شود. هیچ ماده غذائی نیست که جزء گرم و تر در آن نباشد (حتی اگر در حد اندک) وقتی جزء گرم و تر غذا تحلیل پذیرفت نیاز به مصرف غذای مجدد پیدا می شود.

چرا بعضی غذاها را سرد و بعضی را گرم گویند چون از نظر قوت بعضی گرم و بعضی سردتر از بدن انسان هستند. وقتی غذا خورده می شود، حرارت بدن باعث می شود از حالت خامی خارج شده و گوارش یابد سپس کیفیت آن ماده غذائی از نظر سردی و گرمی در بدن انسان ظاهر شود.

زمان غذا خوردن

باید موقعی غذا خورد که واقعا گرسنه بود و هر گاه گرسنه شدیم، غذا خوردن را به تاخیر نیاندازیم و در موقع غذا خوردن تا هنوز اشتها داریم و کاملا سیر نشده ایم، دست از غذا خوردن برداریم.

در موقع غذا خوردن ترتیب خوردن مواد غذائی را مراعات کنیم. مواد غذائی لطیف تر و روان تر را ابتدا خورده و سپس غذاهای غلیظ و دیر هضم خورده شود.

اگر عکس این حالت باشد غذای لطیف زود گوارش پیدا می کند و بالای غذای غلیظ گوارش نیافته ایستاده و چون نمی تواند از معده خارج شود بنابراین غذای غلیظ را هم تباه می کند.

بدترین نوع غذا خوردن آن است که چند نوع غذا در یک نوبت خورده شود.

بهتر است از نظر تعداد دفعات غذا خوردن سه بار در دو روز باشد روز اول صبح و شب و روز دوم ظهر. اگر به دو بار غذا خوردن در روز هم عادت داریم نباید یکباره به دو بار آن را افزایش داد چون هر دو باعث ضعیف شدن بدن می شود.

غذاهای لطیف برای سلامتی نسبت به غذاهای غلیظ مفید تر هستند اما قوت غذایی و ماده موثره آنها در مقایسه با غذاهای غلیظ کمتر است. غذاهای غلیظ باید وقتی واقعا گرسنه هستیم و به اندازه ی نیاز بدن مصرف کنیم.

طب سنتی غذا
طب سنتی

اما اثرات انواع غذاها:

غذای چرب باعث کسالت است و اشتها را کم می کند.

غذای شور برای چشم مضر است.

غذای سرد باعث سستی و کسالت و ضعف است.

اگر ترشی ها را زیاد مصرف کنیم باعث پیری زودرس می شود.

از طرفی مصرف بعضی غذاها با هم مفید نیست مثل:

دوغ و غوره

ماهی شور و یا گوشت نمک سود با غوره یا دوغ

گوشت نمک سود با سرکه و یا شیر

خربزه و عسل

ادامه دارد

به قلم استاد ترانه دلکانی مدرس ماساژ و طب سنتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.